Let op lichaamstaal in context

Non-verbale signalen kunnen een gesprek aanvullen, maar hebben op zichzelf geen eenduidige betekenis. Gekruiste armen kunnen met kou, comfort of gewoonte te maken hebben, en niet alleen met weerstand.

Als je een verandering in iemands houding opmerkt, vergelijk die dan met de context en wat diegene zegt. Gebruik één gebaar niet als bewijs van liegen, onenigheid of een persoonlijkheidskenmerk.

Vraag bij een belangrijk onderwerp op een neutrale manier: ‘Wat vind je van dit voorstel?’ Geef de ander de ruimte om het eigen perspectief toe te lichten, in plaats van het voor diegene in te vullen.

Let ook op je eigen manier van doen: je spreektempo, volume en spanning. Als je een signaal bij jezelf opmerkt, kun je vertragen of een vraag stellen. Het is geen bewijs dat het gesprek mislukt.

Cultuur, gezondheid, neurodiversiteit en persoonlijke gewoonten beïnvloeden non-verbale communicatie. Beschouw je observatie als een hypothese en respecteer wat de ander uitdrukkelijk zegt.

Let tijdens een gesprek op één non-verbaal signaal, maar vraag naar de inhoud of behoefte voordat je een conclusie trekt. Vergelijk het antwoord vervolgens met wat je hebt opgemerkt, zonder één van beide als de absolute waarheid te behandelen.

Als je een gebaar opmerkt, kijk dan of de inhoud van het gesprek ook verandert. Stel daarna een vraag in plaats van te raden. Een observatie kan een gesprek op gang brengen, maar hoort het niet te vervangen.

Zie non-verbaal gedrag als één onderdeel van een gesprek. Combineer bij een belangrijk onderwerp je observatie met een open vraag en het besef dat je de betekenis verkeerd kunt uitleggen.

Hoe ga je om met een non-verbaal signaal?

Kleine analyse: een praktische training

Doorgaan met de training

Vul je e-mailadres in om verder te gaan met de training.