Mierz przebieg, nie własną wartość
Liczba przepracowanych godzin lub ukończonych zadań nie musi odzwierciedlać wartości pracy. Jedno wymagające zadanie może być ważniejsze niż wiele drobnych czynności. Dlatego najpierw ustal, czego chcesz się dowiedzieć dzięki obserwacji.
Możesz sprawdzać, czy udało ci się rozpocząć realizację jednego priorytetu, ile razy ci przerywano albo kiedy łatwiej było ci się skupić. Wybierz jeden sygnał i dodaj krótką notatkę, jeśli dzień wyraźnie różnił się od zwykłego.
Pod koniec dnia zapisz, co udało się zrobić, a co zostało przełożone. Odróżnij plan od okoliczności: zmiana wymagań, problem techniczny czy opieka nad bliską osobą to nie to samo co brak zaangażowania.
Jeśli pomiar wywołuje poczucie winy albo skłania cię do dłuższej pracy, przerwij go. Chodzi o podejmowanie bardziej świadomych decyzji, a nie zwiększanie presji. Możesz spróbować krótszego okresu albo innego wskaźnika.
Dane o pracy nie mówią wszystkiego o samopoczuciu. Zwracaj uwagę także na to, czy masz czas na przerwy i życie prywatne, ale nie zakładaj, że jedna liczba określi zdrową równowagę dla każdego.
Przez tydzień pracy obserwuj jeden priorytet i sprawdzaj, czy zajmujesz się nim w zaplanowanym czasie. Jeśli musisz go przełożyć, zapisz powód bez krytykowania siebie. Po zakończeniu okresu dostosuj plan do powtarzających się przeszkód, a nie do jednego nietypowego dnia.
Jeśli zauważysz, że odkładasz przerwy, sprawdź także plan i zakres obowiązków. Sam pomiar nie wydłuży doby. Może jednak pomóc nazwać obszary, w których możesz zmienić kolejność zadań, termin lub wymagania.