Jak zachować godność i autonomię w starości

Wyobraźcie sobie, że w zaawansowanym wieku stracicie możliwość prowadzenia samochodu. Jaka byłaby wasza pierwsza reakcja?

Wybierz odpowiedź:

Czułbym/czułabym się, jakby ktoś odebrał mi wolność. Brał(a)bym to jako naturalny krok, ale szukał(a)bym sposobów, jak zachować ruch. Miałbym/miałabym poczucie, że jestem ciężarem. Skupił(a) bym się na nowych sposobach, jak być wciąż użytecznym/ą. Poczułbym/poczułabym ulgę – mniej odpowiedzialności.

Jak byście zareagowali, gdyby ktoś zaczął regularnie przypominać wam o lekach, które macie przyjmować?

Wybierz odpowiedź:

Cenił(a) bym sobie ich troskę. Zmartwiłoby mnie, że myślą, że sobie z tym nie radzę. Poprosiłbym/Poprosiłabym ich, aby tego nie robili – mam swój system. Zachęciłoby mnie to do większego skupienia się na swoim zdrowiu. Przyjąłbym/Przyjęłabym to, ale tylko od kogoś, komu w pełni ufam.

Wyobraźcie sobie, że bliscy oferują, że się do was przeprowadzą, aby wam pomóc. Jak się czujecie?

Wybierz odpowiedź:

Z wdzięcznością, ale obawiam się, że straciłbym/straciłabym prywatność. Z entuzjazmem – rodzina jest dla mnie wszystkim. Rozdarta – chcę pomocy, ale też własnej przestrzeni. Nie zgadzam się – chcę poradzić sobie sam/sama, dopóki mogę. Czułbym/czułabym się kontrolowany/a, a nie wspierany/a.

Który obraz jest wam najbliższy przy wyobrażeniu godnego starzenia się?

Wybierz odpowiedź:

Starsza osoba, która prowadzi rozmowę z młodszymi i inspiruje ich. Samodzielny człowiek w małym domu z ogródkiem. Wspólne mieszkanie kilku pokoleń pod jednym dachem. Człowiek, który poświęca się swoim pasjom – pisaniu, muzyce, podróżowaniu. Cisza, spokój, kontemplacja w przyrodzie.

Jak reagujesz, gdy ktoś chce ci w czymś pomóc, nie prosząc cię o to?

Wybierz odpowiedź:

Doceniam to, ale w duchu mówię sobie „Poradzę sobie sam/sama“. To mnie ucieszy, miło być dostrzeganym/a. Mam mieszane uczucia – między wdzięcznością a irytacją. Zależy, o kogo chodzi. Czuję się gorszy/a, chociaż wiem, że mają dobre intencje.

Która wizja napawa was większym strachem?

Wybierz odpowiedź:

Zależność od innych ludzi. Zapomnienie – że o mnie zapomną. Ból fizyczny i ograniczenie. Samotność, nawet gdy jestem otoczony/a ludźmi. Niemożność wyrażenia swojego zdania.

Jak byście zareagowali, gdyby ktoś zaproponował, że za was załatwi administrację, którą zawsze załatwialiście sami?

Wybierz odpowiedź:

Brałbym to jako ulgę – niektóre rzeczy są już zbyt skomplikowane. Z pewnością nie – to moja odpowiedzialność. Zależałoby to od tego, jakby mi to zaproponowali. Doceniłbym/Doceniłabym to, ale chciałbym/chciałabym nadal być częścią podejmowania decyzji. Przyjąłbym/Przyjęłabym to, ale tylko jako wyjątkową pomoc.

Które z następujących środowisk wybralibyście na ostatnie lata życia?

Wybierz odpowiedź:

Mały domek gdzieś na wsi. Mieszkanie w mieście, gdzie mam dostęp do kultury i usług. Mieszkanie z rodziną w wspólnym gospodarstwie domowym. Społeczność aktywnych seniorów o podobnych zainteresowaniach. Miejsce, gdzie mogę służyć innym – jako mentor, wolontariusz.

Gdybyś miał możliwość napisać list do swojego przyszłego starszego ja, co na pewno by się w nim znalazło?

Wybierz odpowiedź:

„Nie zapomnij, kim jesteś.“ „Wybacz sobie więcej i mniej się obserwuj.“ „Bądź cierpliwy/a – nie wszystko musisz ogarniać od razu.“ „Nie wstydź się prosić o pomoc, gdy będzie to potrzebne.“ „Możesz być dla kogoś darem nawet wtedy.“

Jakiego rodzaju wpływ chciałbyś mieć na ludzi w swoim otoczeniu także na starość?

Wybierz odpowiedź:

Być mądrym obserwatorem, który dyskretnie pokieruje. Być źródłem pokoju i zrozumienia. Być aktywnym członkiem społeczności, który wprowadza zmiany. Być przypomnieniem, że życie jest darem. Być żywym dowodem, że można żyć godnie aż do końca.

Email do wyniku:

Website

Jak zachować godność i autonomię w starości

Logowanie

Logowanie

Zapomniane hasło

Zapomniane hasło