Co to znaczy reagować empatycznie

Troska nie wymaga, by odczuwać to samo

Przyjaciel obawia się wystąpienia w pracy. Ty lubisz przemawiać przed ludźmi i nie odczuwasz takiego lęku. Nie musisz udawać, że jest inaczej, by poświęcić mu uwagę. Możesz zapytać, która część wystąpienia jest dla niego trudna, wysłuchać odpowiedzi i zaproponować odpowiednie wsparcie. Różne doświadczenia nie przeszkadzają Ci traktować jego przeżyć poważnie.

W tym szkoleniu będziemy posługiwać się trzema praktycznymi pytaniami: Co staram się zrozumieć? Co ja przy tym czuję? Jaka reakcja będzie pomocna dla drugiej osoby? Pytania te pomagają oddzielić zrozumienie, własną reakcję emocjonalną i decyzję o udzieleniu pomocy. To nie jest test osobowości ani wymóg, by za każdym razem odczuwać to samo co druga osoba.

Sama silna reakcja nie przesądza jeszcze o tym, jaka pomoc będzie odpowiednia. Jeśli obawa przyjaciela tak Cię poruszy, że zaczniesz mówić wyłącznie o własnych doświadczeniach, jego pierwotna potrzeba zejdzie na dalszy plan. Z kolei spokojne pytanie i krótkie przećwiczenie wstępu mogą odpowiadać temu, czego sobie życzy. Najpierw jednak trzeba ustalić, czy w ogóle chce ćwiczyć.

Empatyczna reakcja nie wymaga też zgody na każdą decyzję. Możesz rozumieć czyjąś obawę, a jednocześnie nie zgadzać się z pomysłem, by bez uzgodnienia przekazać prezentację koledze. Staraj się uchwycić perspektywę tej osoby i zostawić jej przestrzeń na skorygowanie Twojego rozumienia. Oceniaj przydatność swojej reakcji w kontekście konkretnej sytuacji, a nie na podstawie tego, jak wrażliwie sam siebie postrzegasz.