Taal, tempo en non-verbale signalen
Taal, tempo en non-verbale signalen
We communiceren met woorden, maar ook met tempo, volume, oogcontact en afstand. Die signalen kunnen in verschillende omgevingen iets anders betekenen en verschillen bovendien per persoon. Kort oogcontact betekent niet per se desinteresse; een intense blik wordt ook niet overal op dezelfde manier ervaren. Gebruik non-verbaal gedrag daarom niet als bewijs van iemands bedoeling als je niet meer informatie hebt.
Het helpt om duidelijk te praten: gebruik korte zinnen, leg interne afkortingen uit en bespreek één verzoek tegelijk. Dat betekent niet dat je harder moet praten of de ander als een kind moet behandelen. Stuur bij een belangrijk gesprek een korte schriftelijke samenvatting en geef de ander de kans om misverstanden te corrigeren. Let er in een groepsgesprek op dat door het tempo en volume niet alleen de snelste sprekers aan het woord komen.
Als je een reactie niet begrijpt, probeer dan niet de gedachten van de ander te lezen, maar vraag: ‘Ik merk dat u stil bent geworden. Wilt u er nog even over nadenken, of is er iets aan het voorstel waar u moeite mee hebt?’ Die formulering biedt mogelijkheden zonder een oorzaak op te leggen. Respectvol communiceren combineert duidelijkheid met de bereidheid je aan te passen; je hoeft niet te doen alsof iedereen op dezelfde manier communiceert.
Geef bij een belangrijke boodschap tijd voor vragen en controleer of duidelijk is wie wat doet en wanneer. Zo wordt duidelijkheid een gezamenlijke taak.