Van culturele nieuwsgierigheid naar empathie

Van culturele nieuwsgierigheid naar empathie

Culturele empathie begint met een vraag, niet met een aanname. Wanneer we een andere manier van begroeten, beslissen of ons uitdrukken tegenkomen, is onze eerste interpretatie vaak snel gemaakt: ‘Hij is onbeleefd’, ‘ze heeft geen interesse’ of ‘zo doen we dat niet’. Zo’n oordeel kan iets zeggen over onze eigen norm, maar niet over de bedoeling van de ander. Empathie betekent dat je probeert het perspectief van die persoon te begrijpen en tegelijk beseft dat je niet alle omstandigheden kent.

Dat betekent niet dat je elk gedrag moet goedkeuren of moet doen alsof verschillen niet bestaan. Je kunt iemand respecteren en tegelijkertijd een grens aangeven die voor jou belangrijk is. Een handige aanpak bestaat uit drie stappen: merk het verschil op, stel je definitieve oordeel uit en vraag door. Bij een kort antwoord van een collega kun je bijvoorbeeld zeggen: ‘Ik wil even controleren of ik het goed begrepen heb. Kun je met dit voorstel uit de voeten, of zie je er een probleem in?’

Let ook op je eigen emoties. Je overvallen of onzeker voelen is geen mislukking; het is een signaal dat het goed is om even pas op de plaats te maken. Empathie blijkt uit wat je met dat signaal doet. In plaats van iemand een etiket op te plakken, stel je een vraag die de ander de ruimte geeft om uit te leggen wat die ermee bedoelt.

Probeer deze aanpak ook eens bij iets kleins uit het dagelijks leven, zoals een andere manier van plannen. Nieuwsgierigheid is nauwkeuriger dan een aanname en houdt het gesprek ook in de praktijk open.

Wat is de beste eerste stap als een andere communicatiewijze je verrast?

Culturele empathie: praktische training

Doorgaan met de training

Vul je e-mailadres in om verder te gaan met de training.