Een vaardigheid is niet hetzelfde als kennis
Een vaardigheid is niet hetzelfde als kennis
Je volgt een lezing over actief luisteren. Je kunt uitleggen waarom je anderen niet moet onderbreken. Maar tijdens de eerstvolgende vergadering begin je na de eerste zin van een collega al je eigen mening te verdedigen. Je hebt de kennis, maar het toepassen ervan is nog geen betrouwbare vaardigheid. Het verschil merk je pas in een situatie waarin je iets moet doen, beslissen of zeggen, vaak ook onder druk.
Beschrijf een praktische vaardigheid aan de hand van waarneembaar gedrag. In plaats van ‘ik wil beter communiceren’ kun je zeggen: ‘Ik luister de vraag helemaal uit, vat die kort samen en antwoord dan pas.’ Zo’n beschrijving kun je oefenen en beoordelen. Kies je een te algemeen doel, dan weet je niet precies wat je moet oefenen of hoe je verbetering herkent. Bovendien kun je in de ene situatie vaardig zijn en in een andere onzeker.
Maak bij vaardigheden onderscheid tussen drie niveaus: ik begrijp de aanpak, ik kan die uitvoeren tijdens een oefening in een rustige omgeving en ik kan die ook in een echte situatie toepassen. Voor dat laatste niveau kan oefenen met afleiding, tijdsdruk of een onverwacht bezwaar nodig zijn. Verhoog de moeilijkheid wel geleidelijk. Als je meteen met de moeilijkste situatie begint, zegt het resultaat misschien meer over stress dan over de vaardigheid zelf.
Kies één onderwerp waar je al veel van weet, maar dat je niet consequent toepast. Schrijf één zin op die begint met: ‘Ik laat deze vaardigheid zien wanneer…’ Bedenk daarna een echte situatie waarin je dit kunt proberen. Leren wordt een vaardigheid wanneer het zichtbaar wordt in je handelen.