Umiejętność to nie to samo co wiedza
Umiejętność to nie to samo co wiedza
Wysłuchujesz wykładu o aktywnym słuchaniu. Wiesz, dlaczego nie należy przerywać innym. Jednak na najbliższym zebraniu, gdy tylko kolega wypowiada pierwsze zdanie, zaczynasz bronić własnego stanowiska. Masz wiedzę, ale nie potrafisz jeszcze niezawodnie zastosować jej w praktyce. Różnicę widać dopiero w sytuacji, w której trzeba coś zrobić, zdecydować lub powiedzieć, często pod presją.
Opisz praktyczną umiejętność przez konkretne, możliwe do zaobserwowania zachowanie. Zamiast „chcę lepiej się komunikować”, spróbuj: „wysłucham pytania do końca, krótko je podsumuję i dopiero wtedy odpowiem”. Takie zachowanie można ćwiczyć i oceniać. Jeśli wybierzesz zbyt ogólny cel, nie będziesz wiedzieć, co dokładnie ćwiczyć ani jak rozpoznać poprawę. Co więcej, możesz dobrze radzić sobie w jednej sytuacji, a w innej czuć się niepewnie.
W przypadku umiejętności warto rozróżniać trzy poziomy: rozumiem, jak należy postępować; potrafię to zrobić podczas spokojnego ćwiczenia; stosuję to również w rzeczywistej sytuacji. Ten ostatni poziom może wymagać treningu w warunkach rozproszenia uwagi, presji czasu lub niespodziewanych zastrzeżeń. Zwiększaj jednak trudność stopniowo. Jeśli od razu zaczniesz od najtrudniejszej sytuacji, wynik może więcej powiedzieć o stresie niż o samej umiejętności.
Wybierz jedną dobrze znaną ci zasadę, której nie stosujesz konsekwentnie. Zapisz zdanie zaczynające się od słów: „Pokażę, że mam tę umiejętność, gdy…”. Następnie wyobraź sobie realną sytuację, w której możesz ją wypróbować. Wiedza zaczyna przeradzać się w umiejętność, gdy przekłada się na konkretne działanie.