Gdy ktoś podczas rozmowy stoi zbyt blisko, możesz się odsunąć. Co jednak zrobić, jeśli ta osoba zbliży się za tobą? Chcesz dalej słuchać, ale odległość ci nie odpowiada i zaczynasz skupiać się bardziej na niej niż na treści rozmowy. W takiej sytuacji warto połączyć zmianę pozycji z krótką, jasną prośbą.
Prośba o więcej przestrzeni może dotyczyć zwykłej sytuacji przy stole, na korytarzu czy podczas spotkania towarzyskiego. Możesz powiedzieć, jakiego dystansu potrzebujesz, i jednocześnie kontynuować rozmowę. Nie musisz przy tym zgadywać, dlaczego druga osoba stoi blisko ani jakie ma zamiary.
Powiedz, jakiej zmiany potrzebujesz
Najpierw zastanów się, co pomogłoby ci w danej chwili: odsunięcie się o krok, zajęcie miejsca po drugiej stronie stołu czy przeniesienie rozmowy w przestronniejsze miejsce. Jeśli nie możesz wygodnie się przesunąć, poproś wprost, żeby druga osoba zrobiła krok w tył.
Najlepiej opisać konkretną zmianę. Możesz powiedzieć: „Proszę, odsuń się trochę, potrzebuję więcej miejsca”. Do znajomej osoby możesz zwrócić się łagodniej: „Usiądę tutaj, będzie mi się tak wygodniej rozmawiało”. Dzięki temu druga osoba wie, co może zrobić.
Formułując prośbę, skup się na własnej potrzebie. Zdanie „Nie widzisz, że stoisz zdecydowanie za blisko?” zawiera ocenę drugiej osoby. „Lepiej rozmawia mi się z większej odległości” odnosi się do warunków rozmowy. Nie gwarantuje konkretnej reakcji, ale jasno wskazuje, jakiej zmiany oczekujesz.
Nie musisz określać dystansu w centymetrach ani uzasadniać, że inni też mogliby go potrzebować. Możesz wskazać miejsce, do którego chcesz się przesunąć, albo poprosić o niewielki krok w tył. Potem powiedz, czy taka odległość ci odpowiada.
Połącz ruch z krótkim komunikatem
Samo odsunięcie się może pozostać niezauważone albo zostać zinterpretowane inaczej, niż zakładasz. Jeśli zależy ci na konkretnej zmianie, powiedz o niej wprost. Gdy możesz swobodnie zmienić pozycję, zastosuj prosty schemat:
- Zmień swoje położenie. Stań lub usiądź tam, gdzie masz dość miejsca. Jeśli to niemożliwe, od razu poproś drugą osobę o odsunięcie się.
- Powiedz, co ci odpowiada. Na przykład: „Zostanę tutaj, potrzebuję trochę więcej przestrzeni podczas rozmowy”.
- Wróć do tematu. Jeśli chcesz kontynuować, możesz powiedzieć: „Wspominał pan o zmianie terminu. Co dokładnie się zmieniło?”.
Mów na tyle wyraźnie, żeby druga osoba cię usłyszała. Nie musisz kontrolować każdego gestu ani przez cały czas utrzymywać kontaktu wzrokowego. Najważniejsze, żeby było jasne, o jaką zmianę prosisz.
Możesz pominąć powrót do tematu, jeśli chcesz zakończyć rozmowę. Wtedy powiedz to bezpośrednio: „Muszę już iść, dokończymy później”. Prośba o większy dystans nie zobowiązuje cię do pozostania w rozmowie dłużej, niż chcesz.
Dostosuj rozwiązanie do miejsca
Czasem wystarczy zrobić jeden krok, by zwiększyć dystans. Innym razem trzeba przestawić krzesło, przesunąć dokument albo znaleźć cichsze miejsce. Wybierz takie rozwiązanie, które pozwoli wam obojgu kontynuować to, czym się zajmujecie.
| Sytuacja | Co możesz zaproponować | Przykładowe sformułowanie |
|---|---|---|
| Rozmowa na stojąco na korytarzu | Przejść w miejsce, gdzie jest więcej przestrzeni. | „Stanę tutaj, będzie mi wygodniej i będę mieć więcej miejsca”. |
| Krzesła stoją bardzo blisko siebie | Odsunąć je od siebie przed kontynuowaniem rozmowy. | „Odsuńmy, proszę, krzesła trochę od siebie”. |
| Wspólnie oglądacie coś na ekranie | Obrócić monitor, powiększyć widok albo skorzystać z drugiej kopii dokumentu. | „Potrzebuję więcej miejsca. Obrócę ekran, żeby było go widać również stąd”. |
| W pomieszczeniu jest głośno | Przenieść rozmowę w cichsze miejsce. | „Podejdźmy dalej od głośnika, żebyśmy mogli się słyszeć z większej odległości”. |
Jeśli druga osoba mówi, że z większej odległości nie słyszy cię albo nie widzi materiałów, uwzględnij tę informację. Możecie mówić głośniej, inaczej ułożyć dokumenty lub zmienić miejsce. Szukajcie takich warunków, w których możecie się porozumieć, a ty masz potrzebną przestrzeń.
W zatłoczonym miejscu nie zawsze da się od razu znaleźć odpowiednią przestrzeń. Możesz zaproponować dokończenie rozmowy po przejściu w inne miejsce albo później. Nie każdą sytuację da się rozwiązać, odsuwając się wśród innych ludzi.
Jak może wyglądać porozumienie przy biurku
Przykładowa sytuacja: Pokazujesz współpracownikowi dokument na monitorze. Staje tuż obok twojego krzesła i pochyla się coraz bliżej, gdy coś wyjaśnia. Przesuwasz krzesło, ale współpracownik znów się przysuwa, żeby lepiej widzieć tekst.
Mówisz: „Proszę, odsuń się trochę, potrzebuję więcej miejsca. Obrócę monitor w twoją stronę”. Współpracownik odpowiada, że z jego miejsca tekst jest za mały. Powiększasz go i proponujesz, żeby usiadł przy stole tak, byście oboje dobrze widzieli ekran i mieli dość przestrzeni.
Gdy nowe ustawienie ci odpowiada, wystarczy krótkie „Tak jest dobrze” i możecie wrócić do dokumentu. Jasno powiedziałeś o swojej potrzebie, a zarazem uwzględniłeś praktyczną trudność współpracownika. Ważne, że zmieniły się warunki rozmowy — nie musicie długo ustalać, kto właściwie miał rację w sprawie wcześniejszej odległości.
Jeśli podczas wspólnej pracy regularnie sobie przeszkadzacie, możecie ustalić rozwiązanie z wyprzedzeniem: każde z was otworzy dokument na swoim urządzeniu albo usiądziecie przy większym stole. Dostosujcie taki plan do dostępnego sprzętu i miejsca.
Gdy ktoś ponownie się zbliża, doprecyzuj prośbę
Jeśli druga osoba nie zareaguje na pierwszą prośbę, powiedz ją bardziej konkretnie: „Proszę, zostań o krok dalej. Taka odległość mi odpowiada”. Nie musisz za każdym razem podawać nowego uzasadnienia. Możesz też upewnić się, że druga osoba cię usłyszała.
Jeśli usłyszysz: „Chciałem tylko coś pokazać”, możesz przyjąć to wyjaśnienie, nie rezygnując z prośby: „Rozumiem. Proszę, pokaż mi to stąd”. W ten sposób nadal mówisz o konkretnym zachowaniu, które chcesz zmienić.
Jeśli ktoś wielokrotnie ignoruje jasną prośbę, zastanów się również, czy chcesz kontynuować rozmowę. Możesz powiedzieć: „Potrzebuję większego dystansu. Przerwę teraz tę rozmowę”. Jeśli sytuacja powtarza się w pracy, porusz ten temat przy ustalaniu warunków kolejnych spotkań albo poproś o pomoc w ich zorganizowaniu.
Rezultat nie zależy wyłącznie od tego, jak sformułujesz prośbę. Druga osoba musi chcieć ją uszanować. Jeśli bagatelizuje twoje słowa albo wywiera na ciebie presję, nie musisz dalej jej przekonywać ani szukać coraz grzeczniejszego sposobu na wyrażenie tej samej potrzeby.
Uszanuj też potrzebę drugiej osoby
Jeśli ktoś poprosi cię o większy dystans, zareaguj prosto: „Jasne” i odsuń się. Jeśli trzeba przy tym zadbać o to, żebyście się słyszeli albo widzieli wspólny dokument, powiedz o tym i zaproponuj zmianę ustawienia. Dzięki temu możecie skupić się na temacie rozmowy.
Jeśli druga osoba po prostu się odsunie, nie musisz od razu zgadywać, co to oznacza. Możesz zostać na miejscu i uszanować wybraną przez nią odległość. Gdy nie masz pewności, czy nowe ustawienie jej odpowiada, zapytaj: „Czy tak jest dobrze?”. To daje jej możliwość powiedzenia, czego potrzebuje.
Przed najbliższym spotkaniem możesz przygotować jedno zdanie, które łatwo będzie ci wypowiedzieć, na przykład: „Proszę, zostawmy sobie trochę więcej miejsca”. Jego celem jest jasne wyrażenie potrzeby, której sam gest może nie wyjaśnić.