Motywacja, nagroda i wsparcie
Nagroda ma wspierać nawyk, a nie zamieniać go w karę
Motywacja naturalnie się zmienia. Dlatego mogą pomóc konkretny powód, przypomnienie, przyjemniejsza forma czynności albo wsparcie bliskiej osoby. Jeśli motywują cię wspólne spacery, umów się z kimś. Jeśli wolisz działać samodzielnie, nie potrzebujesz grupy ani publicznego publikowania wyników.
Zauważ, że udało ci się coś zrobić: „Po obiedzie poszedłem(-am) na dziesięciominutowy spacer”. Możesz pozwolić sobie na krótką przerwę lub inną nagrodę, która nie przeszkadza w realizacji celu. Nagroda nie musi towarzyszyć każdej czynności, a jej pominięcie nie oznacza porażki.
Odróżniaj zachętę od presji. Partner może przypominać ci o działaniu, jeśli go o to poprosisz; nie powinien cię kontrolować ani zawstydzać przy innych. Nawyki mają wspierać twoje życie, a nie tworzyć system kar za dni, w których masz inne priorytety.
Jeśli dana czynność od dłuższego czasu budzi w tobie niechęć, zastanów się, czy odpowiada temu, czego chcesz, czy wybrałeś(-aś) ją tylko dlatego, że polecił ją ktoś inny. Być może wystarczy znaleźć inną formę realizacji tego samego celu.