Co komunikuje się bez słów
Komunikacja niewerbalna to nie tajny słownik
Do komunikacji niewerbalnej należą mimika, ruchy oczu, gesty, postawa ciała, odległość, dotyk, głos, tempo, pauzy i otoczenie, w którym odbywa się rozmowa. Te elementy mogą uzupełniać słowa, zmieniać ich wydźwięk lub wskazywać, że warto coś sprawdzić.
Ten sam sygnał może jednak mieć różne przyczyny. Skrzyżowane ramiona mogą być wygodną pozycją, reakcją na chłód albo nawykiem. Cisza może oznaczać namysł, zmęczenie, niepewność lub potrzebę uważnego słuchania. Na podstawie pojedynczego ruchu nie da się więc wiarygodnie odczytać czyjejś osobowości, intencji ani dokładnego samopoczucia.
Przydatna umiejętność polega na tym, by zauważyć konkretną zmianę, wziąć pod uwagę różne wyjaśnienia i w razie potrzeby zadać pytanie. Możesz też zwracać uwagę na własne zachowanie: czy mówisz jasno, dajesz drugiej osobie czas i czy Twoje zachowanie wspiera to, co chcesz powiedzieć.
Spróbuj podczas rozmowy oddzielić trzy elementy: co bezpośrednio zaobserwowałeś, co sobie na tej podstawie dopowiadasz i co możesz zrobić, żeby lepiej zrozumieć sytuację. Takie podejście jest bardziej przydatne niż próby ciągłego sprawiania wrażenia osoby pewnej siebie lub zgadywania, co myśli druga osoba, bez zadawania pytań.