Grenzen, toestemming en veiligheid
Non-verbaal gedrag vervangt geen uitdrukkelijke toestemming
Een glimlach, een knikje, nabijheid of stilte hoeft geen toestemming te betekenen. Vraag er rechtstreeks naar als het gaat om aanraking, een persoonlijk onderwerp of een volgende stap die iemands grenzen kan raken, en respecteer het antwoord. Als iemand een stap achteruitzet, verstijft of niet meer reageert, stop dan en vraag of diegene verder wil. Ook deze signalen vertellen op zichzelf niet waarom iemand zo reageert; ze zijn wel reden om niet verder aan te dringen.
Een duidelijke vraag kan zijn: ‘Vind je het prettig als ik naast je kom zitten?’ of ‘Wil je hier verder over praten?’ Is het antwoord niet duidelijk, beschouw het dan niet als ja. Bied een alternatief en geef de ander de ruimte om zelf te beslissen.
Hetzelfde geldt voor je eigen grenzen. Je kunt zeggen: ‘Ik heb wat meer afstand nodig’, ‘Ik wil het hier nu niet verder over hebben’ of ‘Laten we verder praten als we meer tijd hebben.’ Je hoeft niet te bewijzen dat je reden belangrijk genoeg is.
Bij druk, intimidatie of zorgen over je veiligheid moet je niet proberen gebaren te lezen. Beëindig het contact, zoek steun en volg de passende procedure op het werk of in je privéleven.